Beoordelingen

Dit is wat een paniekaanval echt voelt

Dit is wat een paniekaanval echt voelt



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Het begint altijd op dezelfde manier. Ik voel mijn hartslag versnellen, alsof het uit mijn borst zal barsten. Tegelijkertijd voelt mijn borst strak maar ook enorm; het is alsof mijn ribben en longen naar capaciteit zijn uitgebreid en worden gedwongen om daar te blijven - en de spanning doet pijn.

Vervolgens komen de gedachten. De ongemakkelijke fysieke sensaties veroorzaken een snelle opeenvolging van vragen en zorgen: Wat is er gaande? Waarom voel ik me zo? Wat als ik niet kan kalmeren? Wat zal mijn baas / vriend / deze willekeurige vreemdeling in de trein denken? Zal ik me altijd zo voelen? Ga ik dood?

Het heeft tanden en klauwen, en het pint je vast en wacht tot je stopt met worstelen.

Dan wordt mijn maag lid van het feest. Het doet backflips op Olympisch niveau en ik heb dat kokhalzend gevoel in mijn keel, behalve dat ik niet echt kokhalzen dus ik krijg geen verlichting. Mijn gedachten houden vast aan dit nieuwe symptoom en racen voor me uit: Oh f * ck, nu ben ik misselijk. Waar zijn mijn gemberpillen? Wat moet ik doen als ze niet helpen? Wat als ik dit niet onder controle kan krijgen en ik mijn plannen moet annuleren? Wanneer gaat dit eindigen?

Dit alles gebeurt in minder dan een minuut. Als ik geluk heb en ergens kan komen waar ik een paar minuten voor mezelf kan nemen, kan ik buikademhaling oefenen en geleidelijk mijn hartslag en mijn gedachten vertragen. Maar als ik dat niet kan doen of als ik het gevoel heb dat ik moet verbergen wat er aan de hand is, vergeet Houston dan een probleem - we hebben een verschrikkelijke ramp.

Tijdens een paniekaanval wordt het ongelooflijk moeilijk om te onderscheiden waar fysieke symptomen zoals misselijkheid en hyperventileren eindigen en race gedachten en angsten beginnen. Dit komt omdat een paniekaanval precies dat is: je bent doodsbang en in paniek en die angst is heel reëel. Het heeft tanden en klauwen, en het pint je vast en wacht tot je stopt met worstelen.

Je houdt misschien van

6 ademhalingsoefeningen die u kunnen helpen ontspannen in 10 minuten of minder

Als ik pech heb, werkt de buikademhaling niet en word ik in één keer getroffen met de volgende symptomen en met verrassende intensiteit: droge zwellingen, diarree, zo hard huilen dat ik mezelf hoofdpijn bezorg, omdat ik zo gespannen ben dat mijn spieren zijn gebald. Tegelijkertijd komen mijn gedachten zo snel op me af dat ik amper de ene afrond voordat de andere is begonnen.

Onder de wat als en dit is klote is het gevoel dat ik snel de controle verlies, mijn verstand verlies, alle grip verlies op wie ik ben. Tijdens mijn meest intense paniekaanval tot nu toe, in de badkamer bij het huis van mijn vriends ouders, leek het erop dat dit echt niet met mij gebeurde - het moest met iemand anders gebeuren. Het was alsof ik niet meer wist wie ik was, en het was absoluut angstaanjagend.

In werkelijkheid duren paniekaanvallen niet lang. Maar wanneer je er één ervaart, voelt elke seconde als jaren en je begint te denken dat dit onontkoombaar is, dat je je de rest van je leven zo zult voelen. Paniekaanvallen nemen je brein over; ze kapen je gedachten en overtuigen je dat zonder twijfel het ergste scenario zal gebeuren, en dat je er niets aan kunt doen.

Je weet dat je dat niet kunt, wil jezelf beter voelen. Jezelf afleiden helpt niet, en ook niets anders. Het is zinloos. Je zit vast.

Deel op Pinterest

Uiteindelijk beginnen je hersenen en lichaam vanzelf te kalmeren, meestal omdat je uitgeput bent en je hersenen beginnen te stoppen, of omdat je het hebt opgegeven en gewoon bent gestopt met vechten wat er met je gebeurt.

Ironisch genoeg is opgeven het meest nuttig: als je je overgeeft aan wat er gebeurt, geef je het idee op dat je het kunt beheersen en stop je ermee te vechten. Je stopt met het toevoegen van de spanning die je hebt gecreëerd met je gedachten, die in tegenstelling zijn tot wat je hersenen en lichaam aan het doen zijn.

Vraag het aan iedereen die paniekaanvallen heeft en ze zullen je vertellen dat veel van wat ze vrezen, de controle verliest: van hun geest, van hun lichaam, in het openbaar, voor geliefden. Je hersenen vertellen je dat je flauwvalt / eruit ziet als een idioot / gek wordt, en mensen zullen je ervoor beoordelen.

Er zijn ook tal van andere symptomen: duizeligheid, onvermogen om zich te concentreren, slapeloosheid, koude rillingen, opvliegers, droge mond, prikkelbaarheid, overmatig zweten. Een paniekaanval is uitgebreid; het zijn niet alleen race-gedachten of alleen maagkrampen. Het is alles tegelijk in een zondvloed. Een paniekaanval is als een orgasme - je weet misschien niet wat het destijds was, maar het is geen dubbelzinnige ervaring.

Het zijn niet alleen race-gedachten of alleen maagkrampen. Het is alles tegelijk in een zondvloed.

Zelfs als de paniekaanval zelf voorbij is, ben je nog steeds niet 'beter'. Je bent nog steeds erg gevoelig en je bent ook bang voor een nieuwe aanval. Dit zorgt voor meer angst en ongemakkelijke fysieke sensaties, en je bent meteen terug bij waar je begon. Dit wordt de panieklus genoemd en het is heel, heel gemakkelijk om erin te belanden.

Onthoud: er is niets mis met een paniekaanval. Het betekent niet dat je zwak of gebroken of gebrekkig bent. Paniekaanvallen vertellen je dat er gevaar is. Je angstige brein is 99 procent van de tijd verkeerd, maar het probeert je in leven te houden. Je hersenen zijn anders bedraad dan die van andere mensen, en daar is niets mis mee. Je bent geen slecht persoon en je hebt niets gedaan om het te verdienen. Dit is echt iets wat je overkomt.

Wat goed nieuws? Hoewel ik geen gecertificeerde expert in geestelijke gezondheid ben, heb ik enkele tips gevonden die echt voor mij werken.

Als u een paniekaanval ervaart:

1. Praat met een therapeut.

Dit betekent niet dat je de rest van je leven in therapie bent opgesloten; het kost je misschien maar een paar sessies om tot de kern van je paniekaanvallen te komen. (Dit is de reden waarom iedereen, zelfs gelukkige mensen, serieus kunnen profiteren van therapie.)

2. Neem kalmerende gewoonten op.

Probeer preventieve en stressverminderende strategieën zoals yoga, regelmatige lichaamsbeweging en / of meditatie. Ze kunnen je ademhalingstechnieken en andere gewoonten leren die je kunt gebruiken tijdens een paniekaanval om je lichaam te helpen sneller te kalmeren.

Je bent geen slecht persoon en je hebt niets gedaan om het te verdienen.

3. Schrijf het op.

Paniekaanvallen-werkboeken, zoals deze, zijn ook geweldig, omdat ze je helpen de angsten en symptomen af ​​te breken en je behandeling af te stemmen op je specifieke angsten.

4. Neem contact op met een vriend of familielid.

Het is echt handig om iemand te hebben die je kunt sms'en, bellen of zien wanneer je een aanval voelt aankomen. Deze persoon kan je herinneren aan de dingen die je kunt doen om jezelf te helpen kalmeren, en ze kunnen je ook helpen perspectief te houden. Meestal bel ik mijn zus, en elke keer herinnert ze me eraan dat het geen indicatie is van wie ik ben, het is gewoon iets dat me overkomt.

Als iemand anders een paniekaanval ervaart:

1. Vraag hoe u kunt helpen.

Maar precies dat. Overweldig ze niet met een heleboel beslissingen en opties; mensen met een paniekaanval kunnen zich meestal niet langer dan een paar seconden tegelijk op hun directe ervaring concentreren.

2. Neem het niet persoonlijk op als ze geen hulp willen of geïrriteerd zijn.

Nogmaals, ze gaan door iets dat echt ongemakkelijk en eng is, en het is onredelijk om te verwachten dat ze beleefd zijn of zich gedragen als hun normale zelf. Als ze geen hulp willen, respecteer dat dan. Laat ze weten dat je er bent als ze je nodig hebben en laat ze dan met rust.

Je houdt misschien van

Hoe ik kalm blijf als ik het gevoel heb dat ik het ga verliezen

3. Zeg niet dat ze 'moeten kalmeren'.

Of "ontspan", "stop met piekeren", of dat "het komt wel goed". Er is geen leuke manier om dit te zeggen: dat is niet nuttig en het maakt dat we je willen wurgen.

4. Probeer zo medelevend te zijn als je kunt.

Ze doen dit niet voor aandacht of medeleven. Ze gaan door iets heel moeilijks en het beoordelen of behandelen ervan als er iets mis is met hen zal niet helpen. Zelfs iets kleins als het krijgen van een glas water kan zeer op prijs worden gesteld. Zorg er wel voor dat je het vraagt ​​voordat je ze aanraakt - sommige mensen houden daar echt niet van tijdens een aanval.